Opis treningów stylu Chow-Gar jest bardzo trudny z uwagi na różnorodność ćwiczeń i zakres wiedzy z nimi związanej. Dlatego pisząc tę charakterystykę posłużymy się pewnymi uogólnieniami i skrótami (zainteresowani zawsze mogą przyjść na trening i popatrzeć).
       Każdy trening rozpoczyna krótka medytacja, której celem jest przygotowanie umysłu i ciała do zajęć. Przygotowanie to polega na skupieniu umysłu na oddechu, a przez to zapomnienia o troskach dnia codziennego (w pewnym sensie pozostawienie ich poza salą treningową) Tylko skoncentrowany na jednym umysł jest w stanie opanować trudne techniki Kung-Fu. W trakcie medytacji ciało ulega naturalnemu rozluźnieniu, dzięki czemu staje się elastyczniejsze, a w konsekwencji odporniejsze na zmęczenie. Po medytacji następują ćwiczenia, których celem jest rozruszanie i rozgrzanie wszystkich stawów, ścięgien i mięśni. Zapobiega to ewentualnym kontuzjom w dalszych etapach treningu, związanych z nierozgrzanym ciałem (ten etap treningu jest szczególnie ważny w chłodnych miesiącach roku). Dalszym ciągiem rozgrzewki są ćwiczenia oddechowe chi-kung.
       Chi-kung są to techniki oddechowe mające za zadanie uaktywnić naszą energię wewnętrzną, skorelować oddech z ruchem ciała. Rozgrzewka ciała i umysłu jest wstępem do dalszej częsci treningu kung-fu. Po tym wprowadzeniu następuje trening technik stosowanych w walce. Są to różnego rodzaju oderzenia, bloki, dźwignie, trzymania, kopnięcia, podcięcia itp.
       Ogólnie rzecz biorąc dziesiątki technik tzw. prostych stanowią podstawe do nauki form bardziej skomplikowanych. Techniki te sa ćwiczone indywidualnie, lub w grupach (dwu, lub wieloosobowych). Integralną czescią treningu są ćwiczenia ogólnorozwojowe. Do nich zaliczamy różnego rodzaju rozciągania, nauke padów i przewrotów połączona z ćwiczeniem chwytów obronnych. Do ćwiczen ogólnorozwojowych zaliczyc nalezy także ćwiczenia silowe, wytrzymalosciowe, które maja na celu poprawienie kondycji i wzmocnienie układu kostno-mięśniowego.
       Nauka form pojedyńczych, podwójnych i form długich czyli kata jest ostatnim etapem treningu. Formy pojedyńcze są to zestawy od kilku do kilkunastu technik ćwiczonych z partnerem. Poprzez nauke form pojedynczych adepci kung-fu uczą się koordynacji ruchów i opanowania w kontakcie z partnerem. Sa to takze doskonałe techniki samoobrony.
       Formy podwójne stanowia wyższy stopień wtajemniczenia, gdyż są to zestawy technik, które skladaja sie od kilkudziesieciu do kilkuset ruchów przypominających sparing. Formy takie ćwiczone sa również z użyciem różnego rodzaju broni (np. kij vis kij, kij vis szabla, nóz vis szabla, itd.)
Odrębną nauką sa formy długie czyli kata, formy te ćwiczone sa indywidualnie. Kata nazywane są również walkż z cieniem, ponieważ jest to sekwencja od kilkudziesieciu do kilkuset technik pojedynczych splecionych w jedna logiczna całość. Kata są kwintesencją każdego stylu kung-fu, zawierają wszystkie techniki charakterystyczne dla danego stylu.
       Są kata bez broni i z bronia (kij, szabla, szable podwójne, włócznia, halabarda, łancuch, trójzab, itp.) w naszym stylu ćwiczymy kata, których techniki naśladuja ruchy róznych zwierząt: tygrysa, lamparta, modliszki i mitycznego smoka. Nauke kata rozpoczynaja uczniowie, którzy osiągneli już wyzszy stopień wtajemniczenia.
       Na zakończenie należy nadmienić o ogólnych zasadach panujżcych na sali. Dla Europejczyków są one trudne do przyjęcia, gdyż wymagają dużej dozy pokory. Akceptacja takich zachowań wymaga zrozumienia zródeł z jakich one wynikaja. Są to, oprócz pewnych zachowań kulturowych, przede wszystkim takie cechy jak szacunek i współczucie, niezależne od tego czy jest to kolega czy przeciwnik. Przecież wszyscy posiadamy tę samą nature.

autor: mgr inż. Jerzy Mirocha (instruktor)

wstecz